Ethisch verhalen vertellen

Voor ons is geïnformeerde toestemming een gesprek dat blijft lopen, geen handtekening die je één keer zet. We leggen precies uit hoe iemands verhaal, beeld of woorden gebruikt worden: waar ze verschijnen, wie ze ziet en hoe lang, in taal die die persoon volledig begrijpt.

We maken het ook makkelijk om van gedachten te veranderen. Wie twee jaar geleden zijn verhaal deelde, mag het vandaag terugtrekken, zonder vragen en zonder gevolgen. Op dat vertrouwen bouwen we ons werk.

We zeggen nee tegen armoedeporno, trauma-toerisme en het reddersverhaal. De mensen in onze verhalen zijn de hoofdpersonages van hun eigen leven, geen decorstukken voor een campagne. We tonen kracht, vreugde, veerkracht en alledaagse schoonheid, naast de echte uitdagingen waar mensen voor staan.

We blazen tegenslag nooit op voor clicks. We vragen nooit aan iemand om pijn of dankbaarheid te spelen voor de camera. En we stellen gemeenschappen nooit voor als hulpeloos of passief, want dat zijn ze niet.

Werken we over culturen heen, dan doen we dat samen met lokale stemmen en culturele adviseurs die ons helpen context te begrijpen die je niet zomaar googelt. We checken betekenis, niet alleen woorden. En we stellen vragen, ook als we denken het antwoord al te kennen.

We herleiden rijke, complexe culturen niet tot stereotypen of een mooie esthetiek. Culturele symbolen gebruiken we niet als versiering. En zijn we buitenstaanders, dan zeggen we dat ook, want bescheidenheid hoort erbij als je het goed wilt doen.